به عنوان تجهیزات کلیدی برای شکل دادن به مواد، ماشینهای قالبگیری را میتوان به انواع مختلف به دلیل تفاوت در مواد فرآوری شده، اصول فرآیند و شکل محصول طبقهبندی کرد. طبقه بندی علمی به کاربران کمک می کند تا نوع مناسب را بر اساس نیازهای تولید به دقت انتخاب کنند و از کارایی تجهیزات به طور کامل استفاده کنند.
بر اساس اصول فرآیند، دستههای رایج شامل ماشینهای قالبگیری تزریقی، ماشینهای قالبگیری اکستروژن، ماشینهای قالبگیری فشرده، ماشینهای قالبگیری دمشی و ماشینهای قالبگیری اتوکلاو هستند. ماشینهای قالبگیری تزریقی، پلاستیک مذاب را با سرعت بالا به داخل یک حفره بسته تزریق میکنند، فشار را نگه میدارند، خنک میکنند و سپس قالب را باز میکنند تا قطعه جدا شود. آنها برای تولید انبوه محصولات پلاستیکی پیچیده و دقیق از نظر ابعاد مناسب هستند. ماشینهای قالبگیری اکستروژن از یک پیچ برای فشار مداوم مواد مذاب از طریق قالب شکلدهی برای تولید محصولات پیوسته مانند لولهها، ورقها و پروفیلها استفاده میکنند و به طور گسترده در مصالح ساختمانی و بستهبندی استفاده میشوند. ماشینهای قالبگیری فشاری از فشار و دما برای عمل بر روی مواد خام پودری، دانهای یا ورقهای استفاده میکنند و باعث جامد شدن آنها در قالب میشوند. آنها اغلب در متالورژی پودر، سرامیک و پردازش مواد کامپوزیت مانند SMC/BMC استفاده می شوند. ماشینهای قالبگیری دمشی ابتدا یک پیشفرم تشکیل میدهند و سپس از فشار هوا برای ایجاد یک کانتور توخالی استفاده میکنند. آنها عمدتاً برای بطری ها، قوطی ها و ظروف استفاده می شوند. ماشینهای قالبگیری اتوکلاو دما و فشار یکنواخت را در یک اتوکلاو مهر و موم شده اعمال میکنند که برای تولید اجزای هوافضا از مواد کامپوزیتی با کارایی بالا مانند فیبر کربن مناسب است.
بر اساس مواد پردازش شده، آنها را می توان به ماشین های قالب گیری پلاستیک، ماشین های قالب گیری لاستیک، ماشین های قالب گیری فلز و ماشین های قالب گیری سرامیکی طبقه بندی کرد. ماشین های قالب گیری پلاستیک بیشتر به مدل های قالب گیری تزریقی، اکستروژن و قالب گیری دمشی تقسیم می شوند. ماشینهای قالبگیری لاستیکی بیشتر در تولید تایر و درزگیر استفاده میشوند و بر کنترل دمای ولکانیزاسیون و تعادل فشار تأکید دارند. ماشین های قالب گیری فلزی شامل تجهیزات مهر زنی و پرس پودر با تمرکز بر استحکام و قوام ابعادی هستند. ماشین های قالب گیری سرامیکی بر یکنواختی دوغاب و کنترل انقباض خشک کردن تاکید دارند.
بر اساس فرم ساختاری، آنها را می توان به ماشین های قالب گیری عمودی و افقی تقسیم کرد. سازههای عمودی ردپای کوچکتری دارند، قرار دادن درج را تسهیل میکنند و اغلب برای قطعات دقیق کوچک و-تزریق همزمان چند جزء- استفاده میشوند. سازه های افقی پایداری بهتری را ارائه می دهند و برای محصولات با اندازه متوسط تا بزرگ- و خطوط تولید خودکار مناسب هستند.
بر اساس روش درایو، آنها را می توان به ماشین های قالب گیری هیدرولیکی، الکتریکی و هیبریدی- تقسیم کرد. ماشین های هیدرولیکی رانش بالا و پاسخ پایدار را ارائه می دهند و اغلب در تجهیزات بزرگ استفاده می شوند. ماشینهای الکتریکی دارای دقت و راندمان انرژی بالا هستند، مناسب برای قالبگیری با دقت و سرعت بالا-. ماشینهای ترکیبی{4}}مزایای هر دو را ترکیب میکنند و نیازهای فرآیند پیچیده را برآورده میکنند.
طبقهبندی چند بعدی ماشینهای قالبگیری غنای فرآیندها و کاربردها را منعکس میکند و راهنمایی روشنی برای کاربران برای انتخاب مدل مناسب برای مواد، محصولات و حالتهای مختلف تولید فراهم میکند و همچنین توسعه فناوری قالبگیری را به سمت تخصصی شدن و کارایی ارتقا میدهد.














